Category: Miejsca

Monastyr Sveta Bogorodica Precista w Kiczewie
page 1 of 3
1. Monastyr Sv. Bogorodica Precista znajduje się kilka kilometrów za Kiczewem. Jadąc trasą Kicevo – Ohrid tuż za Kiczewem trzeba szukać znaku na Bitolę i skręcić w lewo. Po skręceniu w lewo znowu trzeba szukać znaku w lewo już do monastyru. Droga jest dobrze oznakowana.
2. Monastyr może być ciekawą atrakcją albo miejscem odpoczynku podczas trasy. Monastyr Sveta Bogorodica Precista jest położony 920 m.n.p.m. w gęstym lesie. Do monastyru prowadzi droga asfaltowa w miarę szeroka jak na drogę do monastyru. Po drodze można spotkać wiele pieszych, którzy spacerem także wybierają się do monastyru.
3. Monastyr Sveta Bogorodica Precista został założony w 1316 roku. Wielokrotnie był niszczony i palony.
4. O monastyrze mówi się, że to sama Bogurodzica wybrała sobie miejsce na stworzenie monastyru dokładnie w tym miejscu, w którym jest. Pierwotnie monastyr miał być we wsi Kneżino, ale ikona Bogurodzicy każdej nocy znikała z Kneżina i można było ją odnaleźć we wsi Krnino na źródle wody. Po kilku nocach stwierdzono, że to Bogurodzica zdecydowała o założeniu monastyru we wsi Krnino. Wieś Krnino aktualnie nie istnieje.
5. Monastyr Sv. Bogorodica Precista jest klasztorem żeńskim.
6. Monastyr łączy pięknie prawosławnych i muzułmanów, którzy licznie monastyr odwiedzają.
7. Monastyr Sveta Bogorodica Precista leży na źródle wody. Woda posiada uzdrawiającą moc, tak samo jak ikona Matki Boskiej trzymająca Jezusa. Monachini powiedziała nam, że woda i ikona najbardziej pomagają chorym dzieciom oraz bezpłodnym parom.
8. Monastyr słynie z tego, że posiada największą monastyrską cerkiew w całej Macedonii. Cerkiew robi wrażenie i jest po prostu piękna.
9. W monastyrze są pokoje i tym samym jest możliwość noclegu. Pobyt jest darmowy, ale należy przestrzegać wymogów klasztoru i uczestniczyć we wszelkich liturgiach. Aby zarezerwować sobie nocleg należy wcześniej skontaktować się z monastyrem.
10. Na terenie monastyru jest sklep z pamiątkami oraz wyrobami domowej roboty. Można kupić także biały ser, który klienci bardzo sobie chwalą.
11. Cały teren jest pięknie zagospodarowany, co sprawia, że można miło spędzić czas w monastyrze w gęstym lesie i oddychać czystym powietrzem.
April 29, 2021
Macedonia z dziećmi – Niżepole

Pomyślałam sobie, że będę pisać od czasu do czasu o ciekawych miejscach, które nadają się dla dzieci i które im się podobają. Niżepole idealnie nadaje się na jednodniowy wypad z dziećmi w góry. Ta mała, górska wioska posiada wszystko co dzieciom jest potrzebne do pełni szczęścia. Czyste powietrze, piękna przyroda, zwierzęta, zieleń, dużo miejsca do biegania, plac zabaw i miejsce, w którym można kupić loda, soczek i coś do jedzenia.

page 1 of 3

Niżepole

Niżepole to wieś położona 1100 m. n.p.m. na granicy Parku Narodowego Pelister. Wioska nie jest duża, liczy około 180 mieszkańców. Mieszkańcy Niżepola to głównie: Arumuni, Macedończycy i Albańczycy. Wieś znajduje się około 10km za Bitolą w kierunku Resen po lewej stronie. Z kolei jadąc z Ochrydu, przed Bitolą trzeba szukać znaków z prawej strony i kierować się na Park Narodowy Pelister. Potem będzie znak na Niżepole i jedzie się do samego końca. Aż do wyciągu narciarskiego prowadzi asfalt.

Obiekt tzn. kawiarenka działa cały rok. Można kupić ciepły napój, jedzenie, lody. Można też zabrać swoje jedzenie i zrobić grilla, ponieważ są tam specjalnie wyznaczone miejsca do grillowania. Dla dzieci jest plac zabaw z licznymi zjeżdżalniami. Wiosna, latem i jesienią nie ma tam tłumu ludzi. Dużo ludzi zbiera się zimą na narty oraz sanki. Wtedy ciężko znaleźć miejsce na parkingu.

Cała trasa do Niżepola jest bardzo malownicza. Oprócz pięknych gór, potoków i zieleni można spotkać stado dzikich koni, stado owiec, krowy pasące się. Ponadto są szlaki górskie prowadzące do wsi Brajcino.

Niżepole posiada bogatą bazę noclegową, restauracje są na początku drogi, już po skręceniu z głównej trasy.

Moim zdaniem Niżepole będzie ciekawą alternatywą dla tych, którzy chcą zmienić plażę na macedońskie góry, ale chcą czuć się bezpiecznie z małymi dziećmi i mieć pewne miejsce do odpoczynku z możliwością pospacerowania.

February 26, 2021
Jezioro Dojrańskie

Jezioro Dojrańskie

Macedonia słynie z legend przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Odnośnie jeziora Dojrańskiego krążą dwie legendy. Pierwszą z nich jest historia zakochanej Dojrany, która to umówiła się z Labinem na randkę obok głównej studni, z której cała wieś pobierała wodę. Studnię trzeba było zamykać na 9 kłódek. Dojrana była tak rozkojarzona, że zapominała zamknąć studnię przez co wyciekła woda i powstało jezioro zwane jej imieniem. Druga legenda pochodzi z czasów panowania Turków i została trochę zmieniona. Turecki przywódca zakochał się w Dojranie i kazał swoim wojskowym ją przyprowadzić do jego namiotu. Dojrana, gdy to usłyszała postanowiła utopić się w jeziorze. Trajko Prokopiev to macedoński kompozytor i na podstawie historii miłosnej Dojrany stworzył utwór do baletu “Labin i Dojrana”.

page 1 of 3

Jezioro Dojrańskie znajduje się na południu Macedonii w pobliżu Strumicy i leży 148 m n.p.m.. Jezioro znajduje się na powierzchni dwóch krajów: Macedonii i Grecji. Jego powierzchnia wynosi 43,1 km2, z których 27,3 m2 znajduje się na terenie Macedonii, a 15,8 km2 należy do Grecji. Jezioro ma długość 9 km i szerokość 7 km. Jest pochodzenia tektoniczno wuklanicznego i jest pozostałością po pleoceńskim jeziorze Peońskim lub zwanym inaczej Strimońskim. Jezioro Dojrańskie jest bardzo ciepłe, a to za sprawą tego, że klimat tego regionu jest śródziemnomorski. Cechą klimatu śródziemnomorskiego są suche i gorące lata oraz łagodne i wilgotne zimy. Średnia temperatura w regionie od maja do października wynosi 20 stopni, a temp. wody 18 stopni. W czasie letnich upałów temperatura wody wynosi 27 stopni. Jezioro jest płytkie, jego najgłębsze miejsce ma zaledwie 10m głębokości. W rejonie Dojranu rosną dzikie figi. Gospodynie domowe w czasie biedy nauczyły się robić wiele przetwrorów z fig: slatko, dżemy oraz wykonywały wiele wypieków i ciast z tymi owocami. Aktualnie w Starym Dojranie co rok w czerwcu organizowane są zawody w przygotowywaniu slatko z fig. Slatko to całe owoce w syropie cukrowym. Serwowane są jako słodka przekąska do kawy. Ze względu na to, że jest to naprawdę bardzo słodkie na talerzyk kładzie się tylko kilka sztuk.

Do Starego Dojranu najlepiej dostać się kierując na Gevgeliję. Do Gevgeliji prowadzi autotrada. W Gevgeliji trzeba skręcić w lewo w stronę Bogdanci. Po drodze są znaki, więc raczej ciężko zabłądzić.

Według mnie Star Dojran jest dużo bardziej atrakcyjny niż Nov Dojran. W Starym Dojranie przy jeziorze jest długa promennada, wiele kawiarni, restauracji, sklepów, straganów. Bogata jest również baza noclegowa. Noclegi są w dobrych cenach. My z dziećmi mieszkaliśmy w Peko Apartmani i płaciliśmy 20 euro za pokój z łazienką i aneksem kuchennym.

Jezioro Dojrańskie słynęło z połowów ryb tresowanymi kormoranami. Dziś metoda ta jeszcze jest praktykowana w Chinach. Ptaki tresowane są od pierwszych miesięcy życia. Rybak budował drewniany domek na jeziorze i ogrodzenie z trzcin z trzech stron (mandra). Ryby, które wpływały do środka nie mogły wyjść z tzw. mandry, ponieważ pilnowły ich kormorany. Domki zachowane są do dziś i pełnią funkcję estetyczną. Z jednego domeczku można złowić od 20 do 30 000 kg ryb. Proces cały trwał 6 miesięcy i rozpoczynał się w październiku i kończył się w marcu. Tak łowione były białe ryby, crvenoperki i maszkaduni.

W jeziorze Dojrańskim mieszka 15 gatunków ryb w tym karp, plaszica i kostreszot, 500 gatunków motyli i 5 gatunków muszli. Rocznie z jeziora łowi się 50 – 70 ton ryb.

Jezioro słynie ze zdrowotnego błota, którym to latem można się wysmarować od stóp aż po głowę. Błotem należy smarować się przez 7 dni minimum raz dziennie, a najlepiej dwa razy na dzień. Błoto pozytywnie wpływa na choroby skórne, zwyrodnienia stawów, bóle kości, RZS, zapalenia płuc, oskrzeli. Algi wydzielają jod i rodzice z chorowitymi dziećmi jadą na wakacje nad Dojran, aby dzieci mogły nawdychać się jodu celem poprawienia odporności. Aleksander III Macedoński zabierał swoją armię nad jezioro po to, żeby wojskowi mogli odpocząć i się należycie zrelaksować. Władze Macedonii sporo pieniędzy zainwestowały w odnowę i unowocześnienie wiosek przy jeziorze. Po macedońskiej stronie znajdują się wioski Nowy i Stary Dojran. Liczba turystów z roku na rok rośnie. Będąc nad jeziorem Dojrańskim koniecznie trzeba spróbować ichnego karpia.

January 27, 2021
Stobi

Starożytne miasto Stobi – Macedonia

Stobi to jedno z najbardziej atrakcyjnych i znanych w Macedonii. Ze Skopje można dojechać pociągiem (około 2 godziny drogi), a także samochodem. Stobi znajduje się w samym sercu Macedonii. Należy zjechać z autostrady Gradsko E-75 i 3 km za zjazdem jest właśnie Stobi.

Początki Stobi datowane są na VII – VI w. p.n.e., o czym świadczą przedmioty wykonane z brązu. Miasto Stobi wspominane jest w dokumentach z II w. p.n.e. , ale naukowcy są przekonani, że miasto było zamieszkałe minimum 400 lat wcześniej. Stobi zostało zbudowane przy wpływie rzeki Czarnej do Wardaru i było to największe miasto w północnej części rzymskiej prowincji Macedonii, a następnie stolica prowincji Macedonia Secudna. Stobi było znaczącym urbanistycznym, wojennym, administracyjnym i handlowym centrum dwóch imperiów: rzymskiego i wczesnobizantyjskiego. W Stobi były wykonane pierwsze monety z napisem Municipium Stobensium. To tu nazwano pieniądze denarami. Najbardziej znanym mieszkańcem Stobi był Jovan ze Stobi – Ioannes Stobaeus – autor starożytnych antologii. O okresie życia miasta świadczy wiele odkopanych pomników z napisami oraz inne niepowtarzalne budowle.

page 1 of 3

Dom Peristeria z IV – V w. znajduje się w centrum miasta i otoczony jest ulicami. Dom był większym kompleksem zamieszkiwanym przez kilka rodzin, były także magazyny oraz sklepiki. W środku były minimum dwa piętra o czym świadczą schody. Przed domem był dwór z fontannami. Główne przestrzenie pokryte były mozaikami. Na przeciw domu Peristeria znajdował się pałac Teodosjański. Pałac był bardzo luksusowy z basenem ozdobionym statuami.

W Stobi w czasach późno starożytnych formowało się chrześcijaństwo. W mieście znajdują się także pozostałości po synagodze co świadczy o obecności Żydów.

Najbardziej wartościowym obiektem w Stobi jest Bazylika zwana inaczej kościołem Filipa. W Bazylice znajdowała się chrzcielnica. Na północ od Bazyliki była Rezydencja Episkopacka. Tam odnaleziono kadzielnicę wykonaną z brązu oraz złoty pierścień. Od V w. miasto nawiedziła fala nieszczęść. Począwszy od zmiany klimatu poprzez masowe migracje, a kończąc na napadach przez inne plemiona. Wszystko to spowodowało, że miasto opustoszało. Pod koniec VI w. miasto było całkowicie puste.

W Stobi był także teatr mogący pomieścić 7600 widzów. Dziś może połowę. Na siedzeniach wygrawerowane były imiona, co świadczy o tym, że ważni goście posiadali własne rezerwacje miejsc. W III w. n.e. teatr był miejscem walk gladiatorów.

Praktyczne rady: do Stobi najlepiej wybrać się na wiosnę. Od listopada do kwietnia mozaiki pokryte są ze względów klimatycznych. Latem najlepiej mieć ze sobą czapkę z daszkiem, krem z wysokim filtrem oraz butelkę wody.

Stobi otwarte jest przez cały rok, od poniedziałku do niedzieli. W okresie od października do marca czynne jest od 8.30 – 16, natomiast od kwietnia do września od 8.30 – 20.00. Bilet dla dorosłych kosztuje 120 denarów (2 e), dla dzieci, emerytów 50 den, dla dzieci poniżej 6 r.ż. wejście jest bezpłatne. Bilet grupowy (nad 10 osób) kosztuje 100 den dla dorosłych od osoby.

November 4, 2017
Strumica

Strumica znajduje się w południowo – wschodniej Macedonii, w pobliżu granicy z Grecją i Bułgarią. Jest to niewielkie miasteczko, które charakteryzuje się klimatem śródziemnomorskim.

Rośnie tam wiele palm co nadaje niesamowitego charakteru temu miasteczku. Ja osobiście bardzo lubię Strumicę. Jest odnowiona i zadbana. Myślę, że szczególnie warto ją odwiedzić jadąc do wodospadów: Smolarskiego i Koleszińskiego albo po drodze do jeziora Dojran.

Strumica szczególnie słynie z bardzo dobrych i sympatycznych ludzi. Lokalna ludność zajmuje się glównie rolnictwem. W rejonie Strumicy uprawia się papryki, ogórki, pomidory i arbuzy.

page 1 of 2

W Strumicy urodził się i tworzył znany muzyk folkowy Goce Arnaudov. Artysta zmarł niestety w 2011 roku na raka. Teraz karierę robi jego równie utalentowana córka Kristina.

January 24, 2017
Prilep
Prilep zwany inaczej Markowym miastem leży w południowej Macedonii. Liczba mieszkańców wynosi około 70 tys. Słynie przede wszystkim z tytoniu. Bardzo wiele osób zajmuje się uprawą tytoniu. Niektórzy to traktują jako dodatkową pracę, a niektórzy jak być albo nie być. Miasto jest bardzo tradycyjne i bardzo macedońskie.

page 1 of 6

W Prilepie co roku w lipcu odbywa się festiwal piwa “Pivo Fest”, coś w stylu niemieckiego Octoberfest. Festiwal trwa 3 dni, zapraszanych jest wiele zespołów macedońskich oraz zagranicznych, piwo leje się litrami i wszędzie można przekąsić mięsa z grilla. Jest to bardzo duże wydarzenie dla całej Macedonii. W te dni Prilep napełnia się turystami aż po brzegi. Ciężko znaleźć jakikolwiek nocleg. Pivo Fest gwarantuje niesamowitą zabawę i niezapomniane wrażenia!

Co zobaczyć będąc w Prilepie
1. Muzeum Ikon jest jednym z najpiękniejszych muzeów w Macedonii. Wystawione w nim jest 66 ikon ułożonych chronologicznie od XVI w do XIX w. Najstarszym freskiem wystawionym jest fresk z obecnością Archanioła Gabriela, który był znaleziony podczas prac archeologicznych w monastyrze Archanioła Michała w Varosh. Datuje się, że fresk pochodzi z połowy XII w. Muzeum znajduje się w centrum miasta po drugiej stronie rzeki.
2. Wieża zegarowa w centrum miasta została zbudowana w 1858 roku w samym centrum Starego Bazaru roku w miejscu starej drewnianej wieży, która to ulega spaleniu w pożarze w 1854 roku. Wieżę wybudował słynny mieszkaniec Prilepu – Petre Lauco wraz ze swoją ekipą. Wieża ma kształt sześciokąta, zbudowana jest z masywnych kamiennych bloków o wysokości 20,5 m na drewnianym szkielecie. Całkowita wysokość wieży wynosi 38,76 m i jest nachylona o 114,4 cm. Wieżę widać praktycznie z każdego miejsca w Prilepie, znajduje się w samym centrum, zegar bije co 30 minut, a w trakcie świąt puszczana jest muzyka.
3. Bazar warzywno owocowy znajduje się w centrum miasta tuż za starą czarsziją. Bazar czynny jest codziennie, ale klimat tego miejsca można poczuć najbardziej w środę i sobotę kiedy to zjeżdżają się sprzedawcy z całej Macedonii. Bazar pełen jest sezonowych warzyw i owoców, z których to rozchodzi się piękny zapach. Dobrym pomysłem na prezent może być np. suszona papryka, miód czy domowe przetwory od gospodyń. Około 40 lat temu bazar był czynny tylko w sobotę i wtedy mężczyźni szli na zakupy, aby zaopatrzyć rodzinę w jedzenie na cały tydzień. Potem zaczęto otwierać także bazar w środę. Aktualnie otwarty jest codziennie, a tradycja w wielu rodzinach pozostała i częstym widokiem na bazarku są starsi panowie robiący spore zakupy. Wiele starszych pań czeka na zakupy przyniesione do domu i potem przygotowują potrawy.
4. Monastyr Michała Archanioła znajduje się na samym końcu Prilepu w dzielnicy Varosh. Leży na szklaku prowadzącym do Twierdzy – Markovi Kuli. Monastyr należy do monastyru żeńskiego i mieszkają w nim wyłącznie monachinie. Monachinie wykonują ręcznie ikony pozłacane 24 karatowym złotem według tradycyjnej techniki. Wykonują także świece z wosku pszczelego i dbają o wszystkie rękodzieła. Cały teren monastyru jest przepiękny, niesamowicie zadbany, można spędzić tam mile czas i zakupić pamiątki. W monastyrze nie ma możliwości noclegu. A teraz odrobina historii. Pierwsze wzmianki o monastyrze pochodzą z X w. kiedy to uczeń Klimenta Ochrydzkiego zamieszkał w jednej ze skal, by toczyć duchową walkę z samym sobą. Do wybudowania cerkwi użyto antycznych marmurowych słupów. Na jednym ze słupów znajduje się pismo w cyrylicy pochodzące z 996 roku. Między 11 a 13 wiekiem cerkiew była budowana i niszczona. Zachowała się tylko północna ściana z freskami z XII wieku. Z tego okresu zachowały się freski w podziemiu cerkwi przedstawiające tunel. Pod koniec XIII w. Jovan ponownie buduje cerkiew i poświeca ja św. Michałowi Archaniołowi. Ponieważ z wcześniejszego okresu mało co się zachowało można uważać Jovana za wykonawcę cerkwi. Na wejściu do cerkwi znajduje się malunek Króla Marka i jego taty, którzy ponownie odnowili cerkiew. Za ich czasów wybudowano aż 77 cerkwi. Święto patrona Michała Archanioła obchodzone jest 21 listopada. Wierzący obchodzą także w monastyrze święto Balikli, zawsze w piątek po Wielkanocy. Kompleks dla turystów otwarty jest codziennie w okresie letnim od 7 do 19 i w okresie zimowym od 7 do 17.
5. Markovi Kuli – Markova Wieża to zdecydowanie symbol Prilepu. Już zbliżając się do miasta można zobaczyć górę z krzyżem na szczycie (krzyż jest podświetlony w nocy) – to właśnie Markova Wieża. Twierdza została wybudowana za czasów wielkiego króla Marka w celach obronnych. Król Marko panował do 1395 roku. Twierdza należy do pięciu największych twierdz na Bałkanach. Twierdza znajduje się nad dziełem jaki stworzyła natura – Słoń z kamienia w Varosh. Varosh aktualnie jest dzielnicą Prilepu, ale trzeba powiedzieć, że najpierw było miasteczko Varosh, a do niego się “przykleił” Prilep i stąd też pochodzi nazwa Prilepu – przyklejony. Prilep jest bardzo dumny z króla Marka i jego imieniem nazwano lokalne piwo, a także w centrum stoi ogromny pomnik przypominający o wielkim królu. Będąc u podnóży góry samo wejście zajmuje około 30 – 40 minut. Ścieżka jest oznaczona. Po drodze są piękne widoki, można przysiąść odpocząć, na górze można urządzić sobie mini piknik. Ewentualny problem może być z tym, że latem jest bardzo gorąco i ciężko znaleźć cień.
Okolice Prilepu

Monastyr Zrze

Monastyr Zrze najlepiej zwiedzić będąc w Prilepie, ponieważ kompleks znajduje się ok. 34 km od Prilepu. Należy udać się drogą w kierunku Makedonski Brod i po prawej stronie szukać kierunku na wioskę Ropotovo (ok. 20 km od Prilepu). Do monastyru dojedzie się samochodem. Jeszcze kilka lat temu nie było to za bardzo możliwe ze względu na brak asfaltu. Teraz już tego problemu nie ma i można mieć gwarancję, że nie zniszczy się auta.

Teraz kilka słów o monastyrze

Monastyr św. Przeobrażenia w Zrze leży u stóp góry Dolnica. W drugiej połowie IX wieku za czasów Klimenta Ochrydzkiego skała została zamieszkana przez mnichów, którzy wyczuli tam duchowny klimat i stworzyli tam wspólnie osadę duchownych. To tam modlili się, szukali wyciszenia i spokoju.

Nad skałą i znajdującą się osadą mnichów została wybudowana cerkiew w XIV w. przez mnicha Germana i nazwano ją Świętym Przeobrażeniem Chrystusa, tego dnia też została poświęcona. Metropolita Jovan wraz z bratem Makarym stworzyli tam słynne ikony. Ich twórczość przypada na czasy panowania króla Marka i jego taty. Jovan i Makary uczyli się malować już od wczesnych lat. Wychowywani byli religijnie i gdy dojrzali duchowo stworzyli dwie bardzo znaczące ikony w Zrzeskiej Szkole Malowania Ikon. Obrazy: Chrystus Zbawiciel i Dawca życia (1394 r.) uczyniły Jovana przedstawicielem klasycznego paleoloszkiego stylu. Makary stworzył ikonę Bogurodzicy Pelagońskiej w 1422 r. Ikona jest najbardziej autentyczną ikoną wywodzącą się z tego regionu.

Ikony w monastyrze

Ikony: Chrystusa Zbawiciela i Bogurodzicy zachowały się do dnia dzisiejszego. W związku z ikonami wydarzył się cud i opowieść o nich funkcjonuje do dziś. Makary postawił ikonę Bogurodzicy na ikonostasie i ona trzykrotnie zmieniła swoje położenie. Gdy Makary zapytał się Matki Boskiej co się dzieje wtedy usłyszał głos i słowa: “nie chcę być plecami odwrócona do mojego syna”. Oryginalne ikony znajdują się w muzeum w Skopje.

Monastyr na przestrzeni lat był wiele razy niszczony i okradany. W latach 1891 – 1962 w monastyrze zamieszkuje rosyjska mniszka Irina. Do dziś można wyczuć jej spokój, czystość i modlitwę w Zrze. Od 1998 roku monastyr ponownie zostaje zamieszkały przez mnichów i staje się męskim monastyrem.

Monastyr otwarty jest dla turystów od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Najwięcej odwiedzających jest w dzień patrona, czyli 19 sierpnia. Tego dnia każdy gość zostanie poczęstowany postną fasolą, rybą i winogronami. W monastyrze nie ma możliwości noclegu. Mnisi zajmują się wykonywaniem ikon tradycyjną metodą. Ikony pozłacane są 24 karatowym złotem i malowane są wyłącznie naturalnymi farbami.

W XXI monastyr Zrze stał się głównym miejscem dla episkopata Klimenta Heraklejskiego. Można tam zobaczyć stuletnie drzewa orzecha włoskiego. Piękne widoki, cisza, spokój sprawiają, że doskonale można wczuć się w tamtejszy klimat. Do monastyru warto zabrać ze sobą kawę w termosie, kanapki i posiedzieć na łonie natury. Teren wokół monastyru jest bardzo zadbany, są ładne toalety, cerkiew, pamiątki do kupienia. Bardzo dobre miejsce na rodzinny piknik.
January 24, 2017
Monastyr św. Jovan Bigorski
Monastyr św. Jovan Bigorski, Bigorski monastyr św. Jana Chrzciciela to męski klasztor prawosławny. Znajduje się w zachodniej Macedonii między Debarem a Gostivarem koło wiosek Rostushe, Bitushe, Velebrdo i Trebishte.

Położony jest na brzegu rzeki Radika zaliczanej do jednej z najpiękniejeszych rzek w Macedonii. Monastyr został założony przez mnicha Jovana w 1020 roku. W XVI w. uległ zniszczeniu i z całego kompleksu pozostała mała cerkiew. W 1743 roku monastyr został odnowiony przez mnicha Ilariona, który został pierwszym przełożonym monastyru. Nazwa monastyru “bigorski” pochodzi od słowa bigor, który oznacza tuf wulkaniczny – porowata skała osadowa i zarazem jest to materiał, z którego zbudowany jest kompleks.

Monastyr słynie z drewnianego ikonostasu wykonanego przez Petra Filipowa – Garkatę i jego brata w latach 1829 – 1835. Ikonostas jest bardzo cennym zabytkiem monastyru.

Ikona św. Jana Chrzściciela to kolejny skarb monastyru. Mnich Jovan znalazł ikonę w 1020 roku. W XVI w. kiedy to Turcy podpalili monastyr ikona zniknęła i potem sama się odnalazła. Ikona przestawia świętego z trzema rękoma. Wierzy się, że trzecia ręka to ręka błogosławiąca. Ikonie przypisywane są uzdrawiające moce, cuda, a przede wszystkim pomaga przyszłym rodzicom, którzy nie mogą mieć potomstwa.
- W kompleksie otworzona jest galeria ikon, w której wystawionych jest ok. 70 ikon pochodzących z XII, XIII i XIX w.
- W kompleksie był kręcony macedoński film “Mis ston”.
- W 2009 roku w monastyrze wybuchł ogromny pożar. W 2010 roku rozpoczęto rekonstrukcję. Jak widać kompleks robi wrażenie.
Na wejściu do monastyru znajduje się kosz z pelerynkami. Kobiety powinny przewiązać się w pasie nawet jeśli mają długie spodnie.

Do monastyru warto zajechać zwiedzając Park Narodowy Mavrovo. Odległość wynosi około 30 kilometrów, a trasa jest malownicza, ponieważ wiedzie wzdłuż rzeki Radiki.
January 22, 2017
Skopje i okolice
Skopje jest stolicą Macedonii. Skupia ponad 500 000 mieszkańców. Jest to zarazem największe macedońskie miasto i wraz z Ochrydem najbardziej europejskie. Skopje w latach 2010 – 2014 zostało odnowione i przebudowane za sprawą rządowego projektu “Skopje 2014”.

Zdania na temat projektu są bardzo podzielone. Zwolennicy uważają, że miasto dzięki temu wygląda reprezentacyjnie, natomiast przeciwnikom nie podoba się wysoka cena projektu. Uważają oni, że pieniądze mogłyby być spożytkowane na bardziej priorytetowe cele jak remont szpitali, zakup nowych sprzętów do szpitali i przychodni. Zostawiając politykę to jakby nie było, Skopje jest ładne i oferuje wiele do zobaczenia.

Skopje 26 lipca 1963 roku o godzinie 5:17 zostało nawiedzone przez silne trzęsienie ziemi – 6,1 w skali Richtera. W wyniku katastrofy zginęło 1070 osób, a ponad 3000 zostało rannych. 3/4 miasto uległo zniszczeniu. Dziś trzęsienie ziemi o tej sile nie spowodowałoby takiej katastrofy, ponieważ większość budynków jest sejsmicznie odporne. Warto dodać, że Polacy bardzo pomogli w odbudowie miasta, szczególnie polscy architekci. Skopje położone jest na sejsmicznym terenie i trzęsienia ziemi w tym rejonie zdarzają się dość często.

Oto co zobaczyć w Skopje
1. Stara czarszja turecka (Stare Miasto) to bardzo klimatyczne miejsce. Spotkamy tu wielu Turków grających w backgamona. Mężczyzn przesiadujących w kawiarniach i tawernach, którzy oblukają każdego przechodnia. Można tu spróbować wielu tureckich rarytasów, prawdziwej baklawy czy kebabczików. Kebabcziki to paluszki z mięsa mielonego. Ze względu na to, że muzułmanie nie jedzą wieprzowiny to kebabcziki przygotowują z baraniny. Robert Makłowicz gotował w starej czarszji. Tuż za starą czarszją znajduje się ogromny bazar, na którym można kupić dosłownie wszystko. Sprzedaje się tam także wiele podróbek, które wyglądają jak oryginały. Raczej nie należy zawierzać sprzedawcy, że to oryginał i na pewno trzeba się targować.
1. Kamienny Most- symbol Skopje. Najstarszy most w stolicy Macedonii. Most łączy dwie odmienne kultury- europejską i azjatycką. Część europejska jest na placu, mieszczą się tam nowoczesne kawiarenki i sklepiki, natomiast część azjatycka zaczyna się za mostem, gdzie znajduje się stara czarszija turecka. Nie jest dobrze poznana dokładna data zbudowania mostu. Jedne dane informują o tym, że most pochodzi z VI w. za czasów Justyniana I. Inne dane wskazują, że most powstał w okresie między 1451 i 1469 za czasów sułtana Mehmeda II. Długość mostu wynosi 214 m. i szerokość 6,3 m. W pierwotnej formie most posiadał 13 przęseł i był zbudowany z bloków trawertynowych powiązanych za pomocą żelaza i umocnionych płynnym ołowiem. Most w historii przeszedł wiele zniszczeń i rekonstrukcji. W 1555 r. Skopje zostało nawiedzone przez silne trzęsienie ziemi, w którym doszło do ciężkich zniszczeń 4 filarów. W 1944 r. Niemcy chcieli wysadzić most, ale udało się zapobiec tragedii. Od 1992 r. prowadzone były zabiegi celem przywrócenia pierwotnego wyglądu mostu.
1. Spacer wzdłuż rzeki Wardar. Rzeka Wardar ma naturalnie mętny kolor. To najdłuższa rzeka Macedonii. W Skopje teren wokół Wardaru jest dobrze zagospodarowany. Polecany jest szczególnie fitmaniakom do jazdy na rowerze, na rolkach, spotkamy tam także wielu biegaczy. Idąc z centrum dojdzie się Wardarem do dzielnicy Aerodrom, dość ładnego i przyjemnego osiedla.
1. Fontanna i pomnik Aleksandra Wielkiego znajduje się w samym centrum miasta. Oficjalnie pomnik nazywa się “Wojownik na koniu”, a to z tego względu, aby nie prowokować Grecji, z którą od lat trwa konflikt o nazwę kraju. Mimo tego i tak każdy wie, że chodzi o Aleksandra Wielkiego. Fontanna jest gigantyczna. Pomnik powstał ok. 2011 roku. Figura stworzona jest z brązu. Stoi na słupie 10-cio metrowym, a łączna wysokość całej fontanny wynosi 22 m. Jest to zarazem najwyższy pomnik Aleksandra Wielkiego na świecie. Pomnik powstał w ramach projektu Skopje 2014.
1. Muzeum Matki Teresy. Matka Teresa z Kalkuty urodzona była w Skopje w katolickiej, albańskiej rodzinie. Muzeum znajduje się w centrum Skopje na deptaku prowadzącym od pomnika Aleksandra Wielkiego do starego dworca kolejowego – obecnego Muzeum Miasta Skopje. Idąc deptakiem po lewej stronie da się zauważyć Muzeum i pomnik Matki Teresy, laureatki pokojowej nagrody Nobla. Wejście do muzeum jest bezpłatne. W muzeum są dwa piętra. Na pierwszym piętrze znajdują się przedmioty należące do matki Teresy, Nagroda Nobla. Na drugim piętrze jest kapliczka. Każda ściana zewnętrzna muzeum zaprojektowana jest w innym stylu. Ma to symbolizować wiele miejsc, w których Matka Teresa przebywała. Jako ciekawostkę dodam, że dyrektorką muzeum jest Polka 🙂
2. Muzeum Holokaustu znajduje się w części azjatyckiej Skopje. Tuż za Kamiennym Mostem po lewej stronie. Wstęp do muzeum jest darmowy. Muzeum jest bardzo ciekawe, oferuje długą naukę historii. Na tablicach można czytać historię w języku angielskim i macedońskim, w pokojach obejrzeć film historyczny i na komputerach także dowiedzieć się wielu rzeczy. Na parterze są rysunki dzieci ze szkół podstawowych i ich rozumienie Holokaustu. W jedej z sal znajduje się wagon, którym ludzie byli wywożeni. W muzeum zwraca się szczególną uwagę na zachowanie ciszy.
3. Muzeum Archeologiczne znajduje się w samym centrum miasta nad rzeką Wardar. Muzeum czynne jest od wtorku do niedzieli w godzinach 10 – 18. Zamknięte jest w poniedziałek i w święta państwowe. Bilet wstępu dla dorosłych kosztuje 300 denarów (5 euro). Studenci posiadający legitymację ISIC, kartę Euro26 mają zniżkę na wstęp 150 denarów. Bilet grupowy (pow. 6 osób) kosztuje po 150 denarów od osoby. Do biletu grupowego w cenie jest zwiedzanie z przewodnikiem.
4. Miejska galeria handlowa (GTC- Gradski Trgovski Centar- Градски Трговски Центар). To bardzo nietypowa galeria handlowa, ponieważ nie cała jest zabudowana. Jest tam wiele markowych sklepów jak np. Mango, Adidas, Nike, Intersport, DM (coś a’la Rossmann). Są kawiarnie, restauracje, banki, bankomaty, sklepy z butami. Miejsce spełnia więcej funkcji. Można się schować przed deszczem, wiatrem i może posłużyć jako trasa przejściowa. Zamiast spaceru chodnikiem na około można przejść przez galerię. Galeria miała także być odnowiona w ramach projektu Skopje 2014, ale ze względu na liczne protesty rewitalizację miejsca przesunięto w czasie. Spór dotyczył barokowej fasady. Jednakże na pewno miejsce zasługuje na odnowienie, ponieważ wiele elementów jest przestarzałych.
5. Stary dworzec kolejowy – Muzeum Miasta Skopje znajduje się na samym końcu deptaku idąc ze strony pomnika Aleksandra Wielkiego, tuż obok galerii handlowej Ramstore. Na budynku znajduje się zegar, którego wskazówki zatrzymały się w miejscu po silnym trzęsieniu ziemi jakie nawiedziło Skopje 26.07.1963 roku. Budynek, w którym obecnie mieści się muzeum to był dawny dworzec kolejowy. W roku 1966 podczas publicznej dyskusji zdecydowano, aby przysposobić budynek dworca na potrzeby muzealne. Muzeum Miasta Skopje znajdowało się w innym miejscu, które uległo zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi. W latach 1968 – 1970 intensywnie prowadziło się remont, wygląd zewnętrzny został zachowany w całości, dodano betonowe umocnienie, które jest bardzo odporne na trzęsienia ziemi.
6. Park miejski znajduje się w samym centrum miasta. Od Kamiennego Mostu należy kierować się w lewo wzdłuż rzeki. Park ma dużą powierzchnię, wiele ławek, jeziorek. Miejsce jest bardzo przyjemne szczególnie latem, gdy gorąco jest i cienia nie widać. Dalej idąc na terenie parku miejskiego – Boulevard Ilinden znajduje się 12-to hektarowe zoo, które jest domem dla 300 zwierząt. Bilet kosztuje 50 denarów (ok. 1 euro).
7. Vodno. Górę Vodno można zauważyć z daleka dojeżdżając do Skopje. Szczyt góry nazywa się Krstowar i liczy 1066 m. n.p.m. Nazwa szczytu Krstowar pochodzi jeszcze od czasów tureckich i oznacza miejsce na krzyż. Na szczycie stoi ogromny krzyż Milenijny o wysokości 66 m. Zbudowany został w 2002 r. i symbolizuje 2000 lat chrześcijaństwa w Macedonii. Przy Krzyżu znajduje się sklepik i kawiarnia. Ponadto na szczycie góry są place zabaw, huśtawki także spokojnie można zabrać dzieci. Średnia temperatura wynosi ok.23 stopnie. Po południu warto mieć ze sobą sweter, ponieważ może być chłodno. Na Vodno można dojechać samochodem lub autobusem. Autobusy odjeżdżają z centrum, a napisane jest na nich: Millenium Cross= КРСТ. Wymienione środki transportu zawiozą nas do połowy góry. Na szczyt można dojść na pieszo trasą wyznaczoną lub wjechać kolejką. Z kolejki można podziwiać piękne widoki. Ponadto jadąc na górę jest kilka tarasów widokowych. Kolejka dla dzieci do 6-go r.ż. jest bezpłatna, dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat kosztuje 50 den., a dla dorosłych 100 den. Dla kobiet mających więcej niż 62 lata i dla mężczyzn nad 64 lata kolejka jest bezpłatna. Należy mieć dowód osobisty, aby udowodnić wiek. Kolejka od października do marca działa od 10 do 17 godziny, przy czym ostatnia odjeżdża o godzinie 16.45. Od kwietnia do września kolejka kursuje od 10 do 20 godziny, przy czym ostatni zjazd odbywa się o 19.45.W poniedziałki oraz w każdy ostatni wtorek miesiąca kolejka jest nieczynna.
8. Kanion Matka. Do Kanionu Matka można dotrzeć samochodem lub jeśli jest się bez własnego transportu to taksówką. Kanion oddalony jest zaledwie kilka kilometrów od stolicy Macedonii- Skopje. Przez kanion przepływa rzeka Treska o przepięknym zielonkawym kolorze. Kanion powstał na drodze erozji przez rzekę. W kanionie Matka zachowana jest autochtoniczna flora i fauna. Można spotkać białogłowe orły. Dziś na rzece Treska odbywają się spływy kajakowe oraz zawody. Miejsce jest świetnym pomnikiem przyrody. Rzeka ma długość 138 km i zaczyna się w rejonie Kiczewskim. Wysokość kanionu wynosi 1000 m. Z Matką związana jest pewna legenda. Gospodyni Bojana zamieszkująca miasteczko Markov nad wioską Matka stała się objektem miłosnym dla pewnego Turka. A że Bojana nie była zainteresowana miłością Turka, on postanowił zmusić ją siłą do małżeństwa. Bojana jako bojownicza dziewczyna zabiła 70 Turków we własnej obronie. Gdy zobaczyła, że i tak nie ma wyjścia skoczyła do rzeki Treska. Turcy wtedy zniszczyli jej miasteczko. W kanionie Matka znajduje się monastyr Matka (inaczej monastyr Bogurodzicy). Jest to monastyr zamieszkiwany przez zakonnice, które szyją cerkiewną odzież dla wszystkich cerkiewnych kościołów. Wzdłuż rzeki Treska także znajduje się jeszcze jeden monastyr św. Nikole, który był budowany bardzo długo, aż 200 lat, między XII a XIV w. Jadąc do kanionu Matka warto ubrać się wygodnie, przede wszystkim należy mieć adidasy. Wzdłuż kanionu są ścieżki spacerowe. Dodatkową atrakcją jest wynajęcie łódki lub kajaka. Łódka może być sterowana przez przewodnika, który popłynie do podwodnej jaskini Vrelo. Głębokość jaskini wynosi: 500 m. poziomo, 212 m. pionowo i zaliczana jest do jednej z najgłębszych jaskini w Europie. Dokładna głębokość nie jest poznana. W jaskini można spotkać bardzo dużo nietoperzy, którzy żywią się insektami. Zjadają kilka tysięcy insektów w kilka godzin. W jaskini znajdują się stalagmity rosnące po 2 mm rocznie, a są i również stalaktyty. W jaskini jest także jezioro, które nazwane zostało Ruskim, a to dlatego, że pewnej zimy rosyjski ambasador jako jedyny odważny wykąpał się w jeziorku.
Z ciekawostek dodam, że matka znaczy macica. Cały kanion ponoć kształtem przypomina macicę i jest symbolem ciąży. Według legendy można łatwiej zajść w ciążę odwiedzając kanion.

page 1 of 2
January 22, 2017
Rejon Jeziora Prespańskiego

Rejon Prespy

Jeżeli już zwiedzicie Ochryd i szukacie miejsc, gdzie nie ma tłumów turystów to rejon wokół jeziora Prespańskiego świetnie się nadaje do tego. Tereny mimo że znane są bardzo dobrze Macedończykom to jednak turystów zagranicznych tam jest niewielu. Tereny są bardzo urokliwe i bardziej dzikie niż widoki ochrydzkie.

Jezioro Prespańskie

Jezioro Prespańskie znajduje się w południowo zachodniej Macedonii między Macedonią, Albanią i Grecją. Położone jest w tektonicznej kotlinie Prespańskiej i powstało w pliocenie. Otoczone górami: Baba ze wschodu, Galiczica i Petrińska na zachodzie oraz Plakenska i Bigla od północy. Około 65% jeziora wchodzi w teren Macedonii (176,8 km2). Jego najgłębszy punkt wynosi 54m. Poziom wody zmienia się, gdy spada to można ujrzeć osady z XI i XII w. Jezioro Prespańskie położone jest wyżej niż Ochrydzkie o 158m. Woda z jeziora Prespańskiego wpływa do Ochrydzkiego w św. Naum, w Biljanich źródłach i w innych miejscach. Poziom wody wzrasta od listopada do czerwca, natomiast od lipca do połowy listopada maleje.

Jezioro Prespańskie znajduje się 853 m. n.p.m. i jest to jedno z najczystszych jezior na świecie. Woda jest czysta, latem osiąga temperaturę 24 – 28 stopni. Do tego obecność długich, piaszczystych plaż sprawia, że jest to dobre miejsce na odpoczynek.

Jezioro posiada bogatą florę i faunę. Okolica również. Z ryb żyje tam 13 gatunków, z czego 6 gatunków to gatunki endemiczne. Najbardziej popularną rybą jest karp. Jest to zarazem także rarytas w tym rejonie. Ludzie z całej Macedonii jadą nad jezioro Prespańskie na grillowanego karpia. Z ptaków żyją tam pelikany białe i kormorany, które w symbiozie współżyją, razem łowią ryby. Biały pelikan łowi ryby na powierzchni, nie nurkuje do wody. Ponadto są tam mewy, czaple i łabędzie.

Nazwa jeziora związana jest tradycyjnie z legendą. Legenda głosi, że Samuil miał córkę Prespanę, która mieszkała w wiosce Carev Dvor. Słynęła z niebywałej urody, inteligencji i odwagi. Gdy dowiedział się o niej car Vasilij to od razu chciał się z nią ożenić. Poszedł więc poprosić Prespanę o rękę. Dziewczyna, gdy tylko o tym usłyszała postanowiła utopić się w jeziorze. Od tego czasu jezioro nazywane jest jej imieniem.

Okolica jeziora Prespańskiego jest bardzo atrakcyjna. W wiosce Podmoczani (Podmochani) znajduje się Etno Muzeum Jone Eftimovskiego. Jest tam tradycyjnie urządzony pokój. Muzeum posiada najbogatszą etno kolekcję w Macedonii, zbiór 3000 eksponatów: biżuterii, filiżanek, broni i starych monet. Ponadto w wiosce Stenje znajduje się nowa plaża, bezpłatne leżaki, parasole, urocza kawiarnia. Inną atrakcyjną wioską na plażowanie jest Pretor.

page 1 of 3

Magaro i Park Narodowy Galiczica

Między dwoma największymi macedońskimi naturalnymi jeziorami znajduje się Park Narodowy Galiczica, który wraz z Ochrydem i Jeziorem Ochrydzkim wpisane są na światową listę UNESCO. Park znajduje się w południowo zachodniej Macedonii. Góra Galiczica częściowo wchodzi w ramy Parku Narodowego. Leży między kotliną Ochrydzką na zachodzie a kotliną Prespańską na wschodzie. Park Narodowy powstał w 1958 roku. Do Parku Narodowego zalicza się Ochryd jak i jezioro Ochrydzkie. Galiczica posiada bardzo bogatą florę i faunę, a to dzięki obfitym deszczom. Górale często zbierają sobie górskie zioła i parzą herbaty w zimowe dni. W Galiczicy z roślin można spotkać 11 gatunków reliktowych i endemicznych. Ze zwierząt zarejestrowanych jest 26 gatunków endemicznych. Park jest domem między innymi dla niedźwiedzia brązowego. W Galiczycy mieszka 1644 gatunków motyli.

Galiczica to idealne miejsce na wspinaczkę, spacer czy jazdę rowerem. Przez górę prowadzi droga asfaltowa wzdłuż jeziora Ochrydzkiego i Prespańskiego. Ze szczytu Magaro 2255 m n.p.m. można zobaczyć dwa jeziora. Na górze są trzy jaskinie, które są także odwiedzane przez wędrowców. Wspinaczka górska kończy się najczęściej na szczycie Magaro. Do niego można dotrzeć od wioski Pesztani (Peshtani) (na brzegu jeziora Ochrydzkiego). Z wioski do szczytu prowadzi dość łatwa, oznaczona droga. Na wspinaczkę należy przeznaczyć około 1,5 godziny. Na samej górze nie ma schroniska, ale jest wiele miejsc do odpoczynku. Z samego Ochrydu można podjechać samochodem, należy kierować się w kierunku na św. Naum i i 2 km za wioską Trpejca należy skręcić w lewo w asfaltową drogę. Droga prowadzi przez Galiczicę i łączy oba jeziora.

Galiczica to także idealne miejsce dla paralotniarzy. Ponadto w 2008 roku otworzono ścieżkę rowerową w wiosce Velestovo i stamtąd można wyruszyć na szczyt Magaro.

Osobiście polecam wejście na Magaro, szczególnie będąc w Ochrydzie na kilka dni warto poświęcić jeden dzień na takie obcowanie z przyrodą. Idąc na górę nie można się nadziwić, że natura potrafiła stworzyć tak piękne góry, gdzie można się wyciszyć i nabrać dystansu do wielu spraw. Polecam zabrać ze sobą jedzenie do plecaka, wodę, jesienią czapkę i rękawiczki, a latem krem z filtrem oraz wygodne obuwie.

October 26, 2016
Ochryd i okolice

Ochryd (Ohrid), Struga, Vevczani (Vevchani)

Ochryd to najbardziej znana miejscowość w Macedonii wśród turystów. Najwięcej osób jeśli jedzie na wakacje do Macedonii to wybiera właśnie Ochryd. Co zatem zwiedzić będąc w Ochrydzie i co oferuje jego okolica, a oferuje naprawdę wiele.

page 1 of 4

Jezioro Ochrydzkie (Ohridsko ezero)

Jezioro Ochrydzkie to najstarsze jezioro w Europie i jedno z najstarszych na świecie. Jego wiek oscyluje między 4 a 10 milionów lat, czyli jeszcze zanim istniał człowiek. Powstało w okresie trzeciorzędu i ma genezę tektoniczną. Jezioro Ochrydzkie nazywane jest słodkim morzem, ponieważ jest błękitne i ogromne. Jego powierzchnia wynosi 358,2 km2 i rozdziela Macedonią od Albanii. 2/3 powierzchni jeziora wchodzą w teren Macedonii. Niewidzialna linia przebiega od św. Naum do wioski Radożda po drugiej stronie. Znajduje się 695 m n.p.m. w samym sercu kotliny ochrydzko – strużkiej. Źródła jeziora są podziemne, pochodzą głównie z jeziora Prespańskiego, które położone jest wyżej. Powierzchniowe źródła znajdują się koło monastyru św. Naum i koło Ochrydu słynne źródła Biljanie. W jeziorze Ochrydzkim rośnie i żyje ponad 200 gatunków o charakterze enedmicznym. Najbardziej znaną rybą ochrydzką jest ohridska pastrmka – łosoś Salmo letnica. Warto przynajmniej raz jej spróbować w rybnej tawernie. Łosoś ten osiąga wagę powyżej 10 kg i długość do 30 cm. Inną rybą jest Salmo letnica Aestivalis, która jest znacznie mniejsza od pierwszej wspomnianej, ale odgrywa ważną rolę w produkcji pereł. Z jej łusek dzięki specjalnej technologii przygotowuje się emulsję do smarowania pereł. Ochrydzkie perły nosi np. królowa Elżbieta. W rejonie jeziora można spotkać kormorany, pelikany, łabędzie oraz mewy. Jezioro wpisane jest na światową listę dziedzictwa UNESCO od 1979 roku.

Św. Jovan Kaneo

Kaneo – tego miejsca nie sposób pominąć. Kaneo znajduje się praktycznie na każdej pocztówce z pozdrowieniami z Ochrydu oraz zarazem jest najczęściej odwiedzanym miejscem w Ochrydzie. Cerkiew św. Jana Bogusława jest najpiękniejszą cerkwią prawosławną nie tylko w Macedonii, ale i na Bałkanach. Cerkiew znajduje się na skale nad samym brzegiem jeziora nad dawną osadą Kaneo. Teren wokół niej jest tak pięknie zagospodarowany, że jest to miejsce niezwykle romantyczne i miejsce, które doskonale odżywia duszę. Oprócz tego, że miejsce samo w sobie jest bardzo fotogeniczne to jeszcze widok, który rozpościera się z góry na jezioro zapiera dech w piersiach. Nie wiadomo kiedy dokładnie cerkiew została wybudowana, według pewnego dokumentu można się tylko domyślać, że około 1447 roku. Cerkiew jest zbudowana w stylu bizantyjskim i armeńskim dlatego też z tego względu jest wzorem do nauki o średniowiecznych zabytkach w Ochrydzie. Nie wiadomo także kto jest autorem fresków. Freski zachowane są w kopule oraz w części przy ołtarzu, ale niestety są zniszczone. Zniszczenia wynikają z tego, że cerkiew między wiekiem XVII i XIX była opuszczona i bardzo zaniedbana. W części ołtarzowej znajdują się liturgiczne sceny oraz namalowani są święci ojcowie: Kliment Ochrydzki, Erazmo Lihnidski oraz Konstantin Kavasila. W XIX w. cerkiew przeszła remonty i postawiono nowy drewniany ikonostas.

Cena wejścia do środka cerkwi wynosi około 100 denarów tj. ok. 6 zł. W środku można zapalić świeczkę, którą można nabyć na miejscu w cenie ok. 10 denarów w zależności od wielkości.

Plaosznik (Plaoshnik)

Plaosznik to kolejne warte odwiedzenia miejsce zaraz po Kaneo. Do Plaosznika dojdzie się z Kaneo. Droga jest pod górkę i przez lasek. Odcinek do pokonania nie jest długi. Plaosznik znajduje się nad Kaneo, pomiędzy Kaneo a twierdzą cara Samuela. Cena wejścia na cały teren to koszt ok. 100 denarów. Dodatkowo przed głównym wejściem ustawiona jest rzesza przewodników, którzy chętnie oprowadzą grupę turystów po całym terenia Plaosznika. Przeważnie życzą sobie ok. 5e (300 denarów od grupy). Oczywiście można się targować. Plaosznik to tak naprawdę najważniejsze miejsce dla wszystkich Słowian. Plaosznik zagwarantowł Ochrydowi opinię Słowiańskiego Jeruzalem i Bałkańskiej Wenecji. Plaosznik to tak naprawdę nazwa góry. Św. Kliment przybył tu w IX w. i odnowił starą cerkiew, która były wybudowana prawdopodobnie w VIIw. Św. Kliment nowo wybudowaną cerkiew poświęcił św. lekarzowi Pantelejmonowi. Św. Kliment rozszerzył cerkiew ku zachodniej stronie. Wybudował także skromny grób, w którym został pochowany po swojej śmierci w 916 roku. W XV w. cerkiew św. Pantelejmona została doszczętnie zniszczona i w tym miejscu postawiony został meczet, który jednak nie funkcjonował zbyt długo.

Z okazji 2000 lat chrześcijaństwa w Macedonii Pasko Kuznam rozpoczął w 1999 – 2002 prace remontowe. Podczas prac odkryto wczesnochrześcijańską bazylikę, chrzścielnicę, mozaikowe podłogi. W 2002 roku cerkiew św. Klimenta została odnowiona dokładnie tak jak była wykonana w IX w., czyli z tych samych materiałów, tymi samymi metodami pracy. Cerkiew uzyskała swój pierwotny wygląd. Św. Kliment i św. Naum uczniowie Cyryla i Metodego stworzyli tam cyrylicę – alfabet, którym do dziś posługują się Rosjanie, Bułgarzy, Serbowie i Macedończycy oraz pierwszą szkołę.

Twierdza Samuela (Samuilova tvrdina)

Zapiski o Ochrydzie pochodzą z V w. Już wtedy miasto było znane rzymskim histrykom. Ochryd posiadał bardzo dobre mury i skutecznie bronił się przed napadami. W X w. w Ochrydzie przebywał macedoński car Samuel. To za jego czasów mury zostały odnowione i ulepszone. Dzisiejsza forma twierdzy pochodzi z czasów cara Samuela. Ostatnim władcą ochrydzkiej twierdzy był Dżeladin, który panował w latach 1800 – 1830. Odłączył się od imperium tureckiego i rządził Ochrydem niezależnie. Ściany Twierdzy Samuela mają wysokość od 10 do 16m. Oprócz ścian są także wieże obronne. Cała twierdza składa się z 18 wież obronnych w tym 3 są półokrągłe i 15 kwadratowych oraz 4 dużych bram. Twierdza przeszła wiele zmian, te szczególnie widoczne są na Górnej Bramie, gdzie doskonale widać wbudowane marmurowe kawałki z greckimi i rzymskimi napisami. Wejście na Twierdzę Samuela kosztuje ok. 30 den. Koniecznie trzeba zabrać aparat, ponieważ widoki zapierają dech w piersiach.

Okolice Ochrydu

Św. Naum (sv. Naum)

Św. Naum – monastyr Św. Naum znajduje się 30 km od Ochrydu w pobliżu albańskiej granicy. Dojechać można samochodem bądź autobusem. Autobus odjeżdża ze skrzyżowania głównego w centrum Ochrydu w pobliżu, którego znajduje się Ohridska Banka. Przystanek znajduje się po drugiej stronie, jakby po skosie od banku. Autobusy jeżdżą w okresie letnim dość często. Bilety nie są drogie. Przystanku końcowego nie można przegapić, ponieważ przy monastyrze kończy się trasa i autobus zawraca. Kierowca także na pewno poinformuje o jakich godzinach odjeżdża z monastyru do Ochrydu. Droga do monastyru jest przepiękna, ponieważ praktycznie cały czas jest widok na jezioro Ochrydzkie i góry. Do monastyru można dotrzeć stateczkiem. Statki odpływają z portu, na tablicach informacyjnych są informacje o rejsach, godzinie i cenie. Rejs kosztuje ok. 10e = 600 den. Na zwiedzanie monastyru warto zarezerwować sobie ciut więcej czasu, ponieważ teren monastyru oferuje wiele aktywności. Są tam kawiarnie, restauracje z tradycyjnym jedzeniem na świeżym powietrzu, sklepiki z pamiątkami oraz można wybrać się łódką na rejs po rzece Drim. Jest to jeden z ważniejszych monastyrów w Macedonii. Tam także znajduje się grób Św. Nauma, ucznia św. braci Cyryla i Metodego. Św. Naum i Św. Kliment Ochrydzki szerzyli chrześcijaństwo na Bałkanach. Budowę monastyru rozpoczął św. Naum w 895 r., a w 900 r. rozpoczęto budowę monastyrskiej cerkwi. To tam resztę życia spędził św. Naum i tam w 910r. został pochowany. Grób znajduje się w prawym skrzydle cerkwi. Według legendy, gdy podeprze się głowę na grobie św. Nauma będzie można usłyszeć bicie jego serca. Św. Naum poświęcił cerkiew “św. Archaniołów Michała i Gabriela”. Dzisiejszy wygląd cerkwi i monastyru pochodzi z XVI w. z licznymi przeróbkami w XX w. Monastyr obecnie nie spełnia religijnej funkcji, a przerobiony jest w obiekt muzealno turystyczny. Cerkiew pełni religijną funkcję. Wejście do cerkwi kosztuje 100 denarów. Świeczki zapala się przed wejściem.

page 1 of 2

Kaliszta (Kalishte)

Wioska Kaliszta znajduje się 3,5 km od Strugi. Można iść tam pieszo, tylko latem należy wziąć większą ilość wody ze sobą. Droga prowadzi wzdłuż jeziora w przeciwną stronę niż do Ochrydu. Cały kompleks jest dość ładnie zagospodarowany. Można spędzić miło czas na robieniu ładnych zdjęć, napić się kawy na tarasie przy restauracji, a także odwiedzić cerkwie. Kaliszta spełnia funkcję religijną. Jest siedzibą popów. Warto odwiedzić skalną cerkiew św. Bogurodzicy zdobionej freskami Cyryla i Metodego. Oprócz cerkwi św. Bogurodzicy na terenie znajduje się jeszcze cerkiew św. Piotra i Pawła.

Rzeka Czarny Drim

Źródło rzeki Czarny Drim wpływające do jeziora Ochrydzkiego znajduje się w pobliżu monastyru św. Naum. Jest to zarazem największe i najatrakcyjniejsze źródło rzeczne. Źródło składa się z 30 podwodnych i 15 powierzchniowych źródeł tworzących jezioro o powierzchni 30 ha o największej głębokości 3,5m. Natomiast w Strudze rzeka Czarny Drim wypływa. Będąc w Strudze łatwo zauważyć liczne mosty, a pod nimi piękny kolor wody. Rzeka jest raczej zimna i jej nurt jest dość silny, ale zawsze znajdą się odważni na kąpiel w rzece. W Strudze wzdłuż rzeki Czarny Drim jest trasa spacerowa z licznymi kawiarniami i restauracjami.

Vevczani (Vevchani)

Do Vevczani dojedzie się ze Strugi minibusem. Odległość wynosi 14 km. Minibusy odjeżdżają dość często do Vevczani z centrum Strugi (przystanek znajduje się przy moście idąc prosto od strony połączenia jeziora z rzeką. Należy iść cały czas prosto, minie się kilka mostów, duży market spożywczy Tinex i dojdzie się w końcu do głównej ulicy. Na moście będzie znajdowała się mała cerkiew. To tam po drugiej stronie ulicy znajduje się przystanek. Warto zapytać się kogoś o busa i warto kupić bilet u kierowcy w obie strony. Wtedy jest taniej. Vevczani to mała macedońska wioska, bardzo zadbana. Wioska leżu u stóp góry Jablanica, ok. 800-950m n.p.m. Główną atrakcją Vevczani są źródła w parku zdrojowym na samym końcu wsi. W okresie zimowym Vevczani słynie z karnawału, jednego z popularniejszych na Bałkanach. W Vevczani jest kilka tradycyjnych restauracji, w których można spróbować domowego jedzenia, tradycyjnych przepisów, domowego chleba i naturalnego zsiadłego mleka. Produkty są ekologiczne od lokalnych rolników. Oprócz źródeł w Vevczani można chodzić na piesze wędrówki po górach oraz jeździć konno. Jazda konna nie jest zarezerwowana tylko dla zaawansowanych, a ci co są początkujący mogą zapisać się na naukę. W Vevczani także można zwiedzić monastyr Św. Spas.

October 16, 2016